Wat is telemetrie in de Formule 1?

Telemetrie in de Formule 1 is een geavanceerd datasysteem dat real-time informatie van een raceauto naar de pitmuur en het fabrieksteam verzendt. Het speelt een cruciale rol bij het begrijpen van de prestaties van de auto, het gedrag van de bestuurder en het ontwikkelen van strategieën tijdens trainingen, kwalificatie en races.

Hoe werkt F1-telemetrie?

Formule 1-telemetriesystemen maken gebruik van een netwerk van sensoren verspreid over elk onderdeel van de auto – van motor en versnellingsbak tot ophanging en banden. Deze sensoren verzamelen gegevens zoals snelheid, remdruk, motortoerental, versnellingsbakinstellingen, bandenspanning, temperatuur, brandstofverbruik en meer.

Deze gegevens worden vervolgens draadloos verstuurd via radiogolven of satellieten naar het team in de pitbox en vaak ook naar technische centra in de fabriek zelf, waar ingenieurs de gegevens analyseren in real-time en beslissingen nemen over auto-instellingen of rijstijl van de coureur. De FIA ontvangt ook toegang tot bepaalde telemetriedata om naleving van de regels te garanderen.

Hoeveel telemetriedata ontvangt een team?

Gedurende een raceweekend ontvangt een F1-team ongeveer 1,5 terabyte aan gegevens. Dit omvat alles van technische prestatiecijfers van de auto tot biometrische gegevens van de rijder, zoals hartslag en ademhalingsfrequentie. Met tientallen sensoren op de auto kan elk aspect van het gedrag worden gemonitord.

Deze gegevens worden opgeslagen, geanalyseerd, en vergeleken met eerdere racesessies, tests en simulaties om verbeteringen aan te brengen in de prestaties. Zelfs minuscule afwijkingen kunnen duiden op een potentieel probleem, en vroegtijdige opsporing via telemetrie helpt risico’s te vermijden.

Is telemetrie legaal in F1?

Ja, telemetrie is volledig legaal in de Formule 1. Er zijn echter beperkingen opgelegd door de FIA om te zorgen dat teams geen oneerlijk voordeel behalen of veiligheidsregels overtreden. Een belangrijke regel is dat telemetrie slechts in één richting mag worden gebruikt – van de auto naar het team – tijdens races. Het is verboden voor teams om signalen of aanpassingen terug naar de auto te sturen (tweedehands communicatie), bijvoorbeeld om motorinstellingen aan te passen.

Vóór de start van het seizoen 2003 was bidirectionele telemetrie toegestaan. Tegenwoordig is dat verboden, waardoor ingenieurs de auto niet op afstand kunnen afstellen tijdens de race. Alle aanpassingen moeten via radiocommunicatie naar de coureur worden doorgegeven voor manuele uitvoering.

Hoe gebruiken teams telemetrie strategisch?

Door real-time inzicht te krijgen in bandenslijtage, brandstofgebruik en verkeersomstandigheden, kunnen teams hun pitstop-strategie verfijnen tijdens de race zelf. Wanneer bijvoorbeeld een band sneller slijt dan berekend, kan het team de coureur naar binnen roepen om te wisselen voordat de prestaties vervallen.

Verder kunnen coureurs hun gegevens vergelijken met die van hun teamgenoot om beter te begrijpen waar tijd gewonnen of verloren wordt. Dit is essentieel bij het afstellen van de auto en het perfectioneren van rijlijnen op het circuit.

Voorbeeld van telemetriegebruik: Lewis Hamilton

In een interview vertelde Lewis Hamilton ooit hoe zijn team hem tijdens een kwalificatiesessie via telemetrie had geholpen zijn prestaties te verbeteren. Door datagegevens tussen hem en zijn teamgenoot te vergelijken, konden ingenieurs precies aangeven waar hij tijd verloor. Dankzij deze feedback paste hij zijn lijn aan en kwalificeerde zich beter.

Conclusie

Telemetrie is onmisbaar geworden in de Formule 1. Zonder deze technologie zouden teams slechts een beperkt beeld hebben van de prestaties van de auto en coureurs. Dankzij talloze sensoren en instant datatoegang kunnen teams sneller en nauwkeuriger beslissingen nemen, wat het verschil kan maken tussen winnen of verliezen.

Vertaling uit het Engelse artikel “Wat is telemetrie in de Formule 1?“